logo

Keuze van de redacteur: David Linx & BJO: Brel

David Linx/Brussels Jazz Orchestra

Brel

JazzVillage – 64:71

*****

Brels chansons zitten zo in ons muzikale geheugen dat het altijd riskant blijft zich eraan te wagen. Er helemaal fris tegenaan kijken in een spirit of jazz, dat was de uitdaging voor artistiek leider Frank Vaganée en jazzzanger David Linx. Ze gingen voor een uitgelezen selectie van songs, die door orkestleden prachtig bewerkt werden. De unieke jazzfrasering van David Linx en de swingende arrangementen tillen de chansons zo op tot jazzstandards. Linx voelt als geen ander Brel aan en gaat er respectvol mee om met zijn eigen jazzstem.

Hij bracht eerder al, samen met Nathalie Loriers La Chanson Des Vieux Amants (Standards 1995), op deze cd hernomen in een nieuw arrangement van Pierre Drevet. Die bewerkte ook Mathilde, met pianosolo van Nathalie. Zij bewerkte heel integer Ne Me Quitte Pas, dat ze met fragiele toetsen heel close met Linx aanzet (opgedragen aan Toots Thielemans).

06 David Linx & Brussels Jazz Orchestra - Brel

Even indringend zingt Linx Ces Gens-Là (arr. Gyuri Spies) met een sublieme solo van Bo Van der Werf. Vesoul gaat via ritmemeester Toni Vitacollona over in de door Bowie vereeuwigde versie van Amsterdam, naast Isabelle gezongen door Linx in het Engels. De Brel hits Quand on n’a que l’amour (Kurt Van Herck soleert op tenorsax) en La Valse à Mille Temps drijven op knap uitgebalanceerde arrangementen van Lode Mertens. En natuurlijk ontbreekt Bruxelles niet, in een geraffineerd arrangement van en met als solist Frank Vaganée. Dieter Limbourg soleert op het door hem bewerkte Le Plat Pays, dat Linx opdraagt aan zijn vader Elias Gistelinck. Met Brel levert David Linx samen met het BJO een topplaat die schittert over heel de lijn, gevarieerd en breed gelagerd, verrassend naar intensiteit en interactie, evenwichtig virtuoos en heel beklijvend.

Bernard Lefèvre

David Linx (voc), Brussels Jazz Orchestra, artistiek leider: Frank Vaganée