logo

Jazzforum 2016: Same same but different

JAZZFORUM 2016, Flagey (Brussel, 08.03.2016)

‘Same same, but different’

Voor de vierde keer werden de diverse spelers uit het veld uitgenodigd om zich te bezinnen over de Belgische jazz. Thema van de dag: een duurzame muzikale carrière voor jazzmuzikanten en continuïteit in een artistiek parcours. Het initiatief kwam van Kunstenpunt, JazzLab Series en Les Lundis d’Hortense met steun en medewerking van Flagey en Conseil de la Musique. De bedoeling was volgens de persnota om onderlinge contacten te leggen en uitwisseling van ideeën te stimuleren, inspiratie voor ieders eigen praktijk op te wekken en het gesprek over een gezamenlijke toekomst voor jazz in België actief te houden via rondetafelgesprekken, salons en workshops.

De verslagen zijn zeer binnenkort te lezen op de website van Kunstenpunt waar je trouwens ook terechtkan voor de rapporten van de vorige edities en zo een inhoudelijke vergelijking kan maken.

Wij stelden aan een aantal deelnemers twee dezelfde vragen: welk aspect ze als meest positief ervaarden en welk het meest negatieve punt was dat ze vaststelden.

jazzforum

Danny Theuwis (programmator 30CC Leuven en Leuven Jazz)

Positief was het samenbrengen van een uiterst eclectisch ensemble van programmatoren, boekingsagenten, muzikanten en anderen die werkzaam zijn in de sector.
Minder geslaagd was het soort vrijblijvend potpourri dat ontstond. Je krijgt ook vaak dezelfde vragen en antwoorden die je haast op voorhand kan voorspellen. Probleem is dat het moeilijk wordt daar iets nieuws aan toe te voegen. Waarschijnlijk is een andere invulling van het programma noodzakelijk maar ik veronderstel dat dit de vorige keren eveneens aangehaald werd. Waarom bijvoorbeeld ook geen publiek uitnodigen en meer de jonge muzikanten in opleiding een platform geven?

Joachim Caffonnette (muzikant)

Het positieve is sowieso dat het evenement plaatsheeft. Alles verliep trouwens beter dan bij de vorige editie, het was meer constructief. De mix van de verschillende spelers uit het veld vond ik eveneens zeer goed.
Negatief was dat er veel vaststellingen gedaan werden maar dat je zo weet dat er geen vervolg komt als je kijkt naar het verleden. En de grens tussen Vlaanderen en Wallonië blijft een pijnpunt.

Karen Van De Voorde (JazzLab Series, medewerker workshops)

De vibe die er de ganse dag heerste, was wel een opkikker. Het feit dat de mensen na afloop blijven hangen, zegt genoeg. Ook uiterst interessant was dat er aspecten naar voor kwamen waar je alleen niet aan gedacht zou hebben maar die je door de gesprekken met de andere partners op een verschillende manier doen nadenken.
Aangezien ik meewerkte aan een van de workshops heb ik niet veel tijd gehad om mij onder de aanwezigen te mengen. Wat ik wel vaststelde, is dat er soms nog teveel in zwart-wit wordt vervallen terwijl er zoveel tussentinten zijn.

jazzforum 2

Rik Bevernage (programmator en verantwoordelijke De Werf/W.E.R.F.)

De ontmoetingen en het feit dat zoveel mensen uit de sector bereid zijn samen te zitten om een ganse dag zinvolle gesprekken te voeren, is zeer positief.
Frustrerend is dat we al jaren op dezelfde problemen stuiten en dat er geen oplossingen gevonden worden. We bevinden ons nu eenmaal in een nichewereld waar het uiterst belangrijk is een commercieel evenwicht te vinden tussen betalende bezoekers en de podiumkunst die we brengen. Het feit dat muzikanten integer blijven en het artistieke laten primeren, vergroot de probleemsituatie. En op financieel vlak is er nog steeds geen beterschap in zicht. Daaronder valt de eerlijke verloning van de muzikanten. Gesubsidieerde structuren doen hun best maar als de middelen die we krijgen niet volstaan en de subsidies niet groeien, dan wordt het moeilijk natuurlijk.

Jan Hoozee (Zeyphirus Music-label, productie, management)

Dat iemand als Jan Hautekiet zijn nek uitsteekt en politiekers aanspreekt om hen op hun verantwoordelijkheden te duiden, is een hart onder de riem. Vooral omdat hij als radiofiguur een breed publiek bereikt. Misschien moet dat nog meer gebeuren met een sterk accent op jazz.
Heel ontnuchterend en alarmerend was de discussie die ontstond in een werkgroep over het verspreiden van Belgische muziek in openbare ruimten. De verantwoordelijke van SABAM vond dit naast de kwestie terwijl het net de taak van die organisatie is de Belgische muzikanten te steunen. Waarom worden daar niet meer inspanningen geleverd?

Jan Leconte(organisator CC De Ververij)

Volgens mij zitten we in een soort overgangsfase. Daarmee bedoel ik dat pop en jazz meer en meer aan belangrijkheid winnen tegenover klassieke muziek. Niet dat klassiek moet verdwijnen maar ik durf te hopen op een grotere doorstroming, ook voor jazz. Misschien zijn we wat te ongeduldig en mogen we niet vergeten dat klassieke muziek al eeuwen bestaat. Bovendien liggen de roots van jazz op een ander continent, klassiek komt van bij ons.
Problematisch blijft natuurlijk de aangroeiende discrepantie tussen afstuderende jazzmuzikanten en het bestaande aanbod van podia.

jazzforum 3

Jens Tytgat (Inside Jazz Management)

Leerrijk voor mij was te vernemen dat heel wat collega’s uit de sector met dezelfde problemen kampen en dat ik niet alleen sta op dat gebied. Dat schept een band.
Minder aangenaam is dat je vaststelt dat nog steeds dezelfde vragen terugkomen en je weet dat ze niet beantwoord zullen worden. Ik denk aan een vakbond voor muzikanten en een minimumgage bijvoorbeeld. Zolang iedereen op zijn eilandje blijft werken en er geen centrale organisatie is die zich hiervoor inzet, verwacht ik geen vooruitgang.

Alain Pierre (muzikant)

Wachten op geld dat er waarschijnlijk niet komt, is geen oplossing. We moeten creatief zijn en niet stilzitten. En die wil is er bij iedereen, bij labels, muzikanten, managers en programmators. Daarnaast dient iedereen ook in te zien dat een gezonde mix van verschillende generaties muzikanten noodzakelijk is. Dat is niet steeds het geval bij organisators en programmators die dikwijls voor een bepaalde categorie opteren terwijl de geschiedenis van de jazz net opgebouwd is uit een wisselwerking tussen die twee.
En dat Vlaanderen en Wallonië nog steeds totaal verschillende werelden blijken te zijn, zeker op gebied van structurele organisatie, blijft een struikelblok.

Jacques Prouvost (journalist)

Dat verschillende vertegenwoordigers uit de sector hun problemen aan elkaar voorleggen en in dezelfde richting kijken is toch wel positief. Ik had van niemand het gevoel dat hij of zij enkel voor zichzelf opkwam.
Het spijtige zijn natuurlijk de vele regels en structuren in een land dat politiek en administratief hopeloos verdeeld is in drie gebieden: Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Dat heeft ook op de jazz zijn gevolgen, zo moeten we vaststellen.

Conclusie

Is er nog nood aan een volgende editie? Volgens de aanwezigen wel maar dan liefst onder een andere vorm. Zowat iedereen vond dit initiatief interessant om dezelfde reden: networking en mensen ontmoeten uit het veld die je dikwijls enkel via e-mail kent. Hiervoor echter een volledige dag vergaderen en workshoppen over steeds dezelfde terugkerende struikelblokken (subsidies en de absurde Belgische politieke situatie) lijkt niet aan te raden. Waarom bijvoorbeeld niet eens aan speeddating doen tussen de verschillende partijen? Op de Nederlandse Jazzdag is dit steeds een succes. Of collega’s uit de pop- en rocksector hun verhaal laten doen? Aan de organisators om zichzelf opnieuw uit te vinden en met een origineel concept naar voor te komen. Het thema van de dag (een duurzame carrière) op zichzelf dus toepassen.

Georges Tonla Briquet