logo

Robin Verheyen wint Jazzmozaïek Award 2016

Robin Verheyen is door de redactie verkozen tot laureaat van de Jazzmozaïek Award 2016. Die prijs wordt jaarlijks toegekend aan een Belgische jazzmuzikant die zich in het voorbije jaar liet opmerken door vernieuwing, verbreding en verjonging. Eerder ging de award al naar Bart Maris, Frank Vaganée, Kris Defoort, Bert Joris en Teun Verbruggen. De uitreiking van de Jazzmozaïek Award vindt plaats op 20 maart op Leuven Jazz. In Jazzmozaïek van maart lees je het verhaal van Robin Verheyen. Verder ook nog: Antoine Pierre, Joao Lobo, Chris Potter, Ruben Machtelinckx, El NEGOCITO Records, Stefan Hertmans, Herb Cells…

Wil ook jij op de hoogte blijven van wat er zoal gebeurt in de Belgische en internationale jazzwereld? Abonneer je dan nu op Jazzmozaïek en ontvang vier edities voor 20 euro!

Lees hier al een stuk uit het artikel met Robin Verheyen:

JM1601_voorkaft

Van Bach tot TaxiWars – van de Kempen tot New York

2015 was een topjaar voor Robin Verheyen. Hij nam een plaat op met TaxiWars, de band met Tom Barman, Nicholas Thys en Antoine Pierre en het quartet speelde er overal de pannen mee van het dak. Met zijn eigen New York Quartet bracht hij A Look Beyond uit, onder meer geïnspireerd door de muziek van de Franse componist Olivier Messiaen. Verheyen produceerde een album voor pianist Marc Copland en hij werd ook voor het eerst vader. Toch blijft de 32-jarige saxofonist uit de Kempen stevig met de voeten op de grond. Momenteel werkt hij aan een project rond de muziek van Bach, dat in januari 2017 in première gaat in het Concertgebouw in Brugge.

TaxiWars

TaxiWars is intussen uitgebracht in heel Europa. Dit jaar verschijnt de plaat ook in Japan en volgt er een Japanse tournee. In Amerika moet TaxiWars nog op de markt komen. Ooit gedacht dat dit project zo hard zou aanslaan?

Ik wist wel dat dit een sterk product was. Maar dat het zo goed zou onthaald worden, dat weet je uiteraard niet op voorhand. Het heeft zeker geholpen om dit album te maken met een bekende pop- en rockzanger als Tom Barman. Daardoor kreeg het project onmiddellijk veel aandacht. Maar het is toch vooral de sterke muzikale connectie tussen ons, die voor mij het belangrijkste is. Ik heb Tom Barman een paar jaar geleden ontmoet op Leuven Jazz waar ik met mijn quartet speelde en hij een dj-set gaf. We hebben samen een paar opnames gedaan voor Magnus (het project van Tom Barman en CJ Bolland) en Tom had een idee voor een jazzband. Dat sprak me meteen aan. Toen bleek dat we dit voor Gent Jazz konden doen is alles in een stroomversnelling gekomen en zijn we vrij snel beginnen repeteren. Het klikte heel goed. Ik heb nieuwe muziek gecomponeerd waar Tom mee aan de slag kon en waar hij teksten kon voor schrijven. Nu zijn we aan een nieuw repertoire aan het werken en in juni nemen we een tweede album op.

Bach, de Machaut en Messiaen

Intussen ben je ook met een project rond de muziek van Bach bezig. Wat kun je daar al over vertellen?

In mijn belevingswereld van muziek, maak ik eigenlijk weinig onderscheid tussen 14de eeuwse klassieke muziek, Afrikaanse muziek of TaxiWars. Dat komt voor mij eigenlijk allemaal samen en inspireert mij in verschillende richtingen. Ik zou heel onrustig worden als ik de hele tijd alleen maar hetzelfde zou doen. In 2011 heb ik al eens een klassiek project gedaan voor de Bijloke in Gent, The Eagle genaamd. Dat was een stuk voor strijkkwartet, piano, saxofoon en zang. In 2014 was er een nieuw werk rond de 14de eeuwse Franse componist Guillaume de Machaut, voor het MA-festival in Brugge. En nu begin ik net te werken aan een project rond J.S. Bach. Dit gaat in première tijdens de Bach-academie in januari 2017 in het Concertgebouw in Brugge. Het is met Benoît Delbecq op keyboards, Clemens van der Feen op contrabas, Toma Gouband op percussie en ik op sax. Het werk is gebaseerd op Das Musikalisches Opfer, wat eigenlijk een soort kamermuziek is. Dat was een zeer modern stuk voor die tijd en ik probeer er dingen uit te halen om daar dan mijn eigen werk mee te schrijven. 

Dirk Roels