logo

Rogé Verstraete (el NEGOCITO Records) in nieuwe Jazzmozaïek!

Deze week gaat de nieuwe Jazzmozaïek op de post.  Met onder meer een artikel over het Gentse platenlabel el NEGOCITO Records van Rogé Verstraete. Hieronder lees je alvast een preview. Wil je meer lezen? Klik dan hier en abonneer je op vier nummers van Jazzmozaïek voor slechts 20 euro!

‘Ik ben een mecenas zonder geld’

Films produceren, dat zou Rogé Verstraete gaan doen. Het is even anders gelopen. Vandaag verdient hij de kost met zijn café El Negocito aan de Gentse Brabantdam. Maar hij is vooral ook de stichter en inspirator van het boeiende jazzlabel el NEGOCITO Records.

logo el negocito records

“Tien jaar geleden had ik een filmproductiehuis opgestart”, vertelt Rogé Verstraete (45). “Mijn kortfilm ‘Back by 6’ is zelfs geselecteerd voor het filmfestival van Berlijn. Maar ik leerde een Chileen kennen, die een droom had: met een café-restaurant beginnen. Ik besliste hem te helpen. Ik woonde toen al in Gent en op de hoek van mijn straat was een plek die me fascineerde. Het was een café dat een band had met ‘de Bende van de Miljardair’, een berucht misdaadkartel rond een discotheek in Rotterdam, gelinkt aan vrouwenhandel. Na veel omwegen ben ik de eigenaars op het spoor gekomen. Dat waren immobiliënmakelaars uit West-Vlaanderen. Eerst wilden ze het niet overlaten, maar omdat ik maar bleef bellen hebben ze uiteindelijk toegegeven. Ik zou alleen maar de zaak in gang zetten, want ik was met een interieurzaak begonnen. Die Chileen zou het café uitbaten. Maar het is anders gelopen. De Chileen hebben we moeten ontslaan, want er waren te veel problemen. En zonder dat ik dat wilde, had ik plots een café met vooral latino’s als klanten. Die eerste weken kwam er alleen maar meer volk over de vloer en ik heb snel beslist het café voort te zetten. Maar dan wel met live-muziek.”

Waarom jazz?

Dat was toeval. Een Chileen suggereerde me om eens gitarist Mathias Van de Wiele uit te nodigen, met wie hij in een latinoband speelde. Zo zijn Moker en het Brick Quartet bij ons komen spelen. Snel waren er drie tot vier concerten per week. Of we gaven een muzikant vijf dagen om met allerlei groepen te komen spelen.

Too Noisy Fish is zo in de Negocito ontstaan. Nordmann heeft voor het eerst in ons bijhuis La Resistenza gespeeld. Zelfs Stuff. heeft avant-la-lettre in El Negocito gespeeld, net als het Lab-trio, dat toen nog geen naam had. Lander Gyselinck heeft er ook gespeeld met Ellery Eskelin, Jozef Dumoulin en Kristof Roseeuw. Dat is geen band geworden, maar zou nog altijd kunnen.

Bambi Pang Pang feat. Andrew Cyrille

Zelf ben je niet van jongs af aan met jazz bezig?

Helemaal niet. Ik luisterde wel naar Billie Holiday of Tom Waits. Mijn favoriete band was The Velvet Undergound, toch ook experimenteel. Nu ken ik nog altijd niet zo heel veel van jazz. Ik heb gewoon geen tijd om die hele jazzgeschiedenis te gaan inhalen.

Toen het café al goed draaide, heb ik aan drummer Giovanni Barcella gevraagd om elke maandagavond te komen spelen. Hij mocht zelf kiezen met wie. Ik geloof in zulke processen. Giovanni is dan vaak met Jeroen Van Herzeele komen spelen. Heel free, in de stijl van John Coltrane. Maar ons café had een latinopubliek dat zulke ritmes zonder meer haat. Als een concert was afgelopen klonk  twee seconden later weer de bachata, om duidelijk te maken dat het café weer van hen was. Die dualiteit vond ik interessant. Ik zag daar wel een artistieke logica achter.

Ik kan me wel voorstellen dat niet-jazzfans het café uitvluchtten als ze de hevige freejazz van Barcella en Van Herzeele hoorden?

Dat is ook gebeurd (lacht).  De eerste keer dat zij er speelden liep iedereen buiten en hadden we een leeg café. En daar zat ik dan met mijn vrouw…

Peter De Backer