logo

Carate Urio Orchestra – Lover

carate-urio-orchestra-lover

Carate Urio Orchestra
Lover

Klein Records – 48:38
****
Antwerpenaar Joachim Badenhorst blaast op elk instrument waar een rietje inzit, en maakte al grote indruk met enkele soloplaten en aan de zijde van grootheden als Han Bennink en Tony Malaby. Zeggen dat het Carate Urio Orchestra zijn rockband is, is wellicht wat kort door de bocht. Maar sinds hun debuutcd Sparrow Mountain weten we dat die zevenkoppige band de elektronica niet schuwt, een stevige elektrische gitarist in zijn rangen telt en dat Badenhorst zowaar soms een nummer zingt. De nieuwe cd ademt een bijzondere postrock-ambiance uit. In opener Preacher duikt plots een zware dronegitaar op. Är Antiphon begint als een ingetogen rocksong – met Sean Carpio die zowaar de Robert Wyatt van Soft Machine doet herrijzen –  maar raakt langzaam overstemd door almaar aanzwellende, bizarre geluiden die de lieflijke sfeer helemaal doen omslaan. En zo bevatten wel meer nummers verrassingen. Zo zingt Badenhorst het titelstuk door een vocoder. Best grappig en bijzonder, maar Lover is vooral een heel mooie, zelfs ietwat weemoedige song. Crazy Wind Laid Down start als een meditatie met bedaarde elektronica, tot de elektrische gitaar gaat gieren als een heftige wind. Feet History wordt voortgestuwd door een vrolijk huppelende elektrische bas. Slotnummer Fremdenzimmer is misschien nog het sterkst van al: sterke intro pakkende melodie en Badenhorst die in onvervalst Antwerps zingt met zowaar een koor op de achtergrond. Leuk.

Peter De Backer

Joachim Badenhorst (rieten, keys, voc), Sam Kulik (tb, g), Franz (el b), Nico Roig (g)

Datum: september 20, 2016