logo

Charles Loos – Serge Lazarevitch – Sava

charles-loos-serge-lazarevitch-sava

Charles Loos – Serge Lazarevitch

Sava

Igloo – 42:00

****

Sava was het eerste album van het Loos-Lazarevitch kwintet: deze cd is een re-master van de LP die in 1981 het licht zag op het LDH label (van Les Lundis d’Hortense) dat later versmolt met Igloo. Het album is dus 35 jaar oud, en de release valt samen met het veertigjarige bestaan van Les Lundis d’Hortense. De muzikale richting die de groep toen uitging was niet direct wat in die tijd als mainstream gold in ons landje: de band was een buitenbeentje. De muziek is erg melodisch, het is jazz (niemand heeft er een probleem mee dit etiket nu te kleven) die uitblinkt door variatie en een bom invloeden en die vooral erg Europees klinkt. In die zin speelde dit kwintet een pioniersrol. Ritmisch, gevoelig, gedreven, gestructureerd: de plaat klinkt nog steeds bijzonder goed, en als we het genre dan toch willen typeren, kleef er dan misschien fusion op, gekaderd binnen de neo-bop met alles erop en eraan. Het gitaarspel van Lazarevitch is nog steeds boeiend: hij gebruikt effecten die je toen niet zo gauw hoorde.  De sound is geheel eigen: wij menen dat hij op een Parker elektrische gitaar speelde, gemaakt uit carbon. Dat was (en is) nog steeds een vrij uniek instrument en de idee dat jazz op een heuse jazzgitaar moet gespeeld worden is hier helemaal opzij geschoven. Zeker in 1981 verwachtte je niet direct een ‘popgitaar’ in de handen van een jazzmuzikant.  Loos, die tekende voor alle composities behalve één, begeleidt en soleert vol en gestimuleerd maar met de nodige dosering. Hij legt mooie progressies neer waarop de saxofonist erg lyrische maar ook behoorlijk bijtende lijnen kan uitwerken. De nasale fretless elektrische bas en het subtiel gedreven drumwerk laten de stuwende kracht in de nummers geen seconde verzwakken. Dit is een heel erg beluisterbare én aangename cd, muzikaal nog steeds een voltreffer, die van de eerste tot de laatste noot weet te boeien. Deze eclectische muziek, schatplichtig aan de bop, modale en free jazz en pop blijft enthousiasme uitstralen. Dat er in de jaren tachtig heel wat concerten gegeven werden in het buitenland hoeft niet te verwonderen want de muziek slaat ogenblikkelijk aan. Moeiteloos toegankelijk, zichzelf haast vanzelfsprekend opbouwend, ges(p)ierd door schitterende solo’s, van een hoog niveau: een schijf die je haast niet meer uit je cd-speler haalt. Jammer van de ietwat scherpe sound, maar dat zal aan de originele opname of aan de digitalisering liggen en dat is zeker geen verwijt, maar soms stond die eightiessound het luisterplezier wel wat in de weg.  Maar dit geheel terzijde.

Marc Van de Walle

Charles Loos (p), Serge Lazarevitch (el.& ac g), Greg Badolato (ss, ts), Jean-Louis Rassinfosse (b),  Felix Simtaine (d).

Datum: november 29, 2016