logo

Lee Konitz – FRESCALALTO

Lee Konitz
FRESCALALTO
Impulse/Universal – 50:27
****

Lee Konitz mag dan al een veteraan zijn– hij stond al aan de zijde van Miles Davis ten tijde van Birth Of The Cool, zijn streken is hij geenszins verleerd. Het idee voor deze opnames komt van drummer Kenny Washington die persé wilde dat Konitz met een New Yorkse ritmesectie zou spelen. Aangevuld met Peter Washington op bas en Kenny Baron op piano zijn bop en cool de twee stijlen die overheersen op dit in 2015 opgenomen album. Er wordt zelden buiten de lijntjes gekleurd, maar geïnspireerd klinkt het wel. Konitz moet zich niet meer bewijzen en kan op zijn gezegende leeftijd doen wat hij graag doet en op de manier waarop hij het graag doet. Op het duet Darn That Dream met Baron neemt hij zelfs de microfoon ter hand om woordloze vocalen te debiteren die de titel van het stuk evoceren. Als het kwartet in een hogere versnelling gaat dan is het vooral swingen geblazen met een uitstekende ritmesectie waarbij bas en drums opvallend complementair de ruimte vullen. Voeg daar het wervelende pianospel van Baron aan toe en je hebt een gedroomde basis om als saxofonist je ding te doen. Telkens als Baron soleert gebeurt er wat en spitsen we spontaan de oren. Konitz klinkt meer bezadigd, maar dat is geen kritiek. Je kan van een achtentachtigjarige niet verwachten dat hij nog de longen uit zijn lijf speelt, maar daartegenover staat dat deze Lee evengoed overtuigend en potent klinkt. Dit is een plaat voor jazzpuristen die houden van moderne swingende jazz zonder excessen. Tot slot: de opnamekwaliteit is zonder meer subliem.
Geert Ryssen

Lee Konitz (as, voc), Kenny Baron (p), Peter Washington (b), Kenny Washington (d)

Datum: juni 30, 2017