logo

Michel Hatzigeorgiou – La Basse d’Orphée

17 michelhatzgeorgiou-labassedorphe_225

Eigen beheer – 49:26 – *****

Hij is vooral bekend als de bassist van Aka Moon, maar Michel Hatzigeorgiou zijn kennis en kunsten reiken veel verder. De recente tournee met het Frank Zappa project, Sinister Sister, was daar maar één voorbeeld van. Met La Basse d’Orphée kan je kennismaken met nog een aantal andere aspecten van zijn muzikaal universum. Wat sowieso opvalt over de ganse de lijn is zijn eigen sound. Of het een diepe groove betreft of vloeiende melodielijnen, je hoort meteen dat het Hatzigeorgiou is. Ook als componist bewijst hij hier heel wat troeven in huis te hebben. Met uitzondering van Foot Prints (Wayne Shorter) en Erinaki (van zijn Griekse collega Kostas Skarvelis) schreef hij alles zelf. De solonummers krijgen daardoor een grote meerwaarde. Het zijn stuk voor stuk sterke pareltjes van subtiliteit en vindingrijkheid zonder dat het ergens ook maar een pedant lesje wordt voor bassisten. Hiervan is het uiterst gevoelige Camino (opgedragen aan Toots met wie hij jarenlang de baan op was) een van de sterkste momenten. Voor de gelegenheid vroeg hij tevens aan zijn vroegere kompanen Erwin Vann en Dré Pallemaerts om nog eens samen de studio in te duiken. Een meer dan waardige aanvulling van hun eerdere samenwerkingen die doet uitkijken naar een vervolg. Met Aka Moon-collega Stéphane Galland brengt hij drie keer een pas de deux. Stuk voor stuk toppers met voorop het intense Crise Cardiaque (met duidelijke Aka Moon affiniteiten maar minder claustrofobisch) en de fusion met rock-‘n-roll drive van Terre De Lune. De cd wordt afgesloten in Griekse stijl met Hatzigeorgiou op bouzouki, baglama, tzoiura, gitaar, mandolin en banjo! Hij zingt bovendien het nummer zelf. Hopelijk komt er ooit een opname van zijn rebetika-programma. Ondertussen valt er meer dan genoeg te ontdekken op La Basse d’Orphée. Gepresenteerd in uiterst verzorgde digipack met Picasso-getinte tekening van Hara Kaminara.
Schandalig dat een muzikant als Hatzigeorgiou geen label vindt om dit uit te brengen. De woorden indachtig van zijn grote voorbeeld Jaco Pastorius (“als je iets perfect wil, doe het dan zelf”) deed de bassist alles in eigen beheer.

Georges Tonla Briquet

Michel Hatzigeorgiou (b, bouzouki, baglama, tzoura, man, bj, g, voc), Stéphane Galland (d), Erwin Vann (ts), Dré Pallemaerts (d)

Datum: maart 14, 2016