logo

Tim Finoulst Trio – Narrative

tim-finoulst-trio-narrative

Tim Finoulst Trio

Narrative

Soulfactory Records – 61:56

*****

Finoulst vertelt op deze cd eigenlijk acht verhalen. Hij is een fijnbesnaard muzikant met een neus voor melodie. Zijn gitaarspel boeit doordat hij heel gedoseerd soleert en zijn medemuzikanten op een subtiele manier de steun laat geven/geeft die hij nodig heeft om het werk harmonisch rond te maken. Zijn partijen klinken altijd mooi uitgebalanceerd en luchtig. Opvallend is dat de levensvreugde op dit album domineert. In veel gevallen is ellende de bron van muziek, maar niet hier. Dat de gitarist dat allemaal doet door een mengeling van genres te mixen (folk en fingerpicking, pop, jazz…) en dat hij zelfs even een uitstapje doet naar de Indische muziek (Prasad Alaap en Prasaad) is ronduit leuk. Dit is een cd die een zeer rustige, afgewogen indruk nalaat. Soms komt Finoulst spontaan erg dicht bij de frasering van Bill Frisell, en daarmee doelen we zeker niet op plagiaat! Elk nummer lijkt zichzelf te vormen, zo puur en logisch klinkt het allemaal. Maar schijn bedriegt, want die schijnbare eenvoud camoufleert heel wat techniek en oor voor frasering. Als eerste statement als bandleader (hij maakte eerder een erg gesmaakt album met Kim Versteynen) kan dit tellen. Finoulst weet negen tracks lang de spanningsboog op de juiste manier te strekken en te ontspannen. Op het einde van de rit ben je een geschakeerd muzikaal verhaal rijker. Zijn bandleden passen ontzettend goed bij zijn stijl: de dialoog en het onderlinge begrip en respect vallen op. Zij doen discreet hun werk, maar zijn onmisbaar voor de opbouw van de muzikale lijnen. Het baswerk is fijn, onderbouwend, altijd drijvend en ook vaak lyrisch. De drummer weet hoe hij op een heel subtiele manier kan bijdragen aan deze muziek. Op de eerste track bv gebruikt hij vooral de handen en niet de drumstokken. Kortom: het is een plezier te horen hoe deze drie muzikanten samen vorm geven aan hun eigen composities. Sleutelwoorden zijn hier: hecht samenspel. Alle tracks klinken vlot, meefluitbaar bijna, soepel als een popsong. En toch zijn het rasechte jazzcomposities. Chapeau voor zoveel niveau!

Marc Van de Walle

Tim Finoulst (g), Daniel Jonkers (d), Martijn Vanbuel (cb)

Datum: november 29, 2016