logo

Yaron Herman – Y

Yaron Herman
Y
Blue Note – 54:23
****

Op dit soort muziek kan je niet zomaar meteen de vinger leggen. Herman vertrekt van de waarde van de letter Y. Die kan symbool staan voor de dualiteit, maar, omgekeerd ook voor de vereniging van tegengestelden. Op dit album probeert hij dan ook op een subtiele manier jazz, (post)rock, elektronische effecten, repetitieve structuren en de menselijke stem te versmelten tot een harmonisch geheel. Daarmee zet hij de luisteraar telkens voor een nieuw raadsel. Wat zal het doek vol klankkleuren worden, wat zal het brengen? Elk nummer is eigenlijk een exploratie van een klankenwereld, een song op zich (met of zonder zang). Het pianowerk – je hoort de muzikant dikwijls meezingen of neuriën – doet denken aan de akoestische Keith Jarrett. Maar de combinaties die Herman maakt met zijn medemuzikanten drijven de muziek telkens in de richting van ritmische, erg te smaken klanklandschappen. Een stijl kun je hier moeilijk op kleven, en de muziek beschrijven is moeilijk wegens gebrek aan vergelijkingspunten. Het bij momenten etherische, dan weer ritmische aspect, het verstilde of uitbundige karakter creëert iets ontastbaars, iets dat op zichzelf staat, iets eigens. Dat is een verdienste. Het is moeilijk te bepalen wie wat doet op deze schijf. Kortom: dit is een merkwaardig unicum. Door de vlotte toegankelijkheid en het aanleunen bij hedendaagse klankpaletten is dit een zeer beluisterbaar geheel geworden.
Marc Van de Walle

Yaron Herman (p, kb, celesta, programming, voc); Bastien Burger (b, kb, programming, g, voc); Ziv Ravitz (d, electronics, programming); Matthieu Chedid (voc, g); Dream Koala (voc); Hugh Coltman (voc)

 

Datum: juni 30, 2017